Barycz to niezwykle urodziwa rzeka. Jej dolina to jeden z najcenniejszych ekosystemów nie tylko Polski, ale Europy i Świata. Warto poznać Dolinę Baryczy z perspektywy kajaka, zapewni to nam niesamowite doznania i bliski kontakt z przyrodą. Barycz to rzeka niezbyt wymagająca, dlatego świetnie nadaje się także dla początkujących kajakarzy. Jeden z najmniejszych średnich spadków w Polsce (0,035%), liczne jazy piętrzące wodę, powodują, że rzeka płynie bardzo leniwie.  Największe problemy z jakimi możemy spotkać się w trakcie płynięcia to zwalone  drzewa, zatory i niski stan wód – zwłaszcza latem. O ile na większości odcinków można sobie poradzić z płyciznami, to często latem płyniecie kajakiem poniżej jazu w Sułowie jest niemożliwe.  Średni przepływ wody w Baryczy wynosi  27,5 m sześć./sek. i charakteryzuje się dużą zmiennością w zakresie 2,9 – 295 m sześć./sek.   Najwyższy poziom wód jest na wiosnę oraz na jesień kiedy rybacy spuszczają wodę ze stawów (wrzesień-październik). Szlak kajakowy został wytyczony przez Fundację Doliny Baryczy. Zaczyna się w Odolanowie, a kończy w Żmigrodzie. Planowane jest jego przedłużenie oraz oznakowanie szlaków na innych rzekach. Na odcinku z Odolanowa znajduje się 9 jazów (Uciechów, Wróbliniec, Potasznia, Gądkowice, Bolko, Sławoszowice, Sułów, Niezgoda, Osiek z czego 4 (Bolko, Sławoszowice, Sułów i Niezgoda) nigdy nie są do przepłynięcia i wymagają przenioski kajaków. Przez pozostałe można przepłynąć, gdy śluzy są podniesione. Przystanie znajdują się w Odolanowie, Potaszni, Jazie Bolko, Jazie Sławoszowice, w Miliczu (park przy pałacu Maltzanów), Ostoi Koników Polskich, przy Grodzisku Kaszowo, Sułowie przy jazie (w budowie) i w Żmigrodzie. Na trasie znajdują się znaki informujące o niebezpiecznych palach, jazach i możliwości ich przepłynięcia bądź nie, miejscach wysiadki i wodowania kajaków, elektrowniach wodnych, dopływach oraz kilometrze rzeki.

Długość trasy – 60 km.